Windows LiveWindows Live™
 
 
ติ๊นา's profile♀ •:*´¨`*:•. T i и ã & T...PhotosBlogListsMore Tools Help

♀ •:*´¨`*:•. T i и ã & T o и .•:*´¨`*:•. ♂

A lot of stories happen everyday You could know what had happened yesterday How can you be sure what will happen tomorrow? Think of something you never say Are you waiting until the day? to say " I LOVE YOU "

ของแต่งแต่งอีกละ

ของตกแต่ง

เพื่อนๆร่วมสเปซ

Custom HTML
 

Custom HTML
No content has been added yet.

Guestbook

การขอที่ไม่ต้องละอาย คือ ขอโทษ
การให้ที่ไม่ต้องออกอะไรเลย
คือ การให้อภัย

จุดหมายของการดื่มเหล้าเมา
ไม่ใช่ยี่ห้อของสุรา
จุดหมายของการศึกษา
คือความรู้ที่ได้มาไม่ใช่สถาบัน

 

อย่าทำ... ในสิ่งที่ไม่มีสิทธิ์
อย่าคิด... ในสิ่งที่ไม่มีค่า
อย่ารอ... ในสิ่งที่ไม่มีมา
อย่าไขว่คว้า...ในสิ่งที่ไม่มีจริง

 

 

 

ขอบจัยสำหรับทุกคนที่มาคอมเม้นน้า

Please wait...
Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.
Laisen Bangpanwrote:
หวัดดีค่า เป็นใครเหรอ
แต่ข้อคิดน่าสนใจมากๆ ไปเอามาจากไหนกัน
Dec. 4
CHAIYAwrote:
ตั้งวงกินเหล้า ถ้าไม่เมาไม่เลิก อย่างนี้ต้องฉลอง อิอิ 
Dec. 1
jukajywrote:
จุดมุ่งหมายของการดื่มเหล้าไม่ได้อยู่ที่ยี่ห้อสุรา แต่อยู่กับเพื่อนที่กินด้วยต่างหาก อุอุ...
ขอบคุณที่ให้ได้อ่านข้อคิดดีๆครับ Smile
Nov. 3

Blog

ว๊ากกTu|2|3OE|v|OcLu||3

 
โบต๋าเค้าขอโทดนะที่ช่วงนี้ไม่ได้โทรหาเรยหง่า
 
พอดีว่างานเยอะเต็มกาบาล เค้าไม่ได้ใช้เบอร์นั้นแร้วนะ เค้าใช้เบอร์ใหม่ล่ะ
 
ตอนนี้โยงใช้เบอนั้นยุป่ะล่ะ ถ้ายังใช้อยู่ก้อส่งข้อความทางเมล์มาแว้วกัน
 
แล้วสบายดีมั้ยหง่ะ ช่วงนี้อากาศหนาวๆ ดูแลสุขภาพด้วยนะจ๊ะ
 
คิดถึงโบนะ ยังไม่ลืมโบหลอกนะ จะบร้าหรอที่จะลืมได้อ่ะ
 
รู้จักกันมากน๊าน นาน โนะ แล้วโบตอนนี้จะมีแฟนใหม่ยังน้า
 
คงมีแล้วใช่มั้ยล่ะ  เค้ารู้น้า  แล้วถ้ามาอ่านล่ะก้อเม้นด้วยนะจ๊ะ
 
เรื่องเบอร์อ่ะ โบส่งส่งข้อความมาในเมลืเค้าเอาแล้วกันรู้มั้ย
 
 
 
 
<>
December 03 7:01 PM | Add a comment | Permalink | View trackbacks (1) | Blog it

[วันสงกราน14.4.50]

 
 
 
 
วันนี้เป็นวันที่ 2 สำหรับกานเล่นน้ำสงกราน
เค้าเบื่อจังเรยไม่ได้ปัยเล่งแบบว่าเล่นอย่างเดียวก่ะมะว่าหรอกน้า
แต่เค้าแบบมารุมกานแบบนี้เจนก่ะไม่ไหวหรอกโอย !!
แบบถ้าไม่มีบอริกาด[เจฟ]เจนก็คงออกมาจากตรงนั้นไม่ได้หรอก
เฮ้อแต่ก่ะยางดีก่าเมื่อวานฮี่ ๆ
ฮ่า ๆ เมื่อคืน เจน โจ เฟิร์น นั่งกิงเหล้าเฉพาะพี่น้องด้วยละ
อ้ายโจเมาจนหน้าแดงตัวแดงปัยหมดเยย-------->มันเซง N73 มันพัง55+
ทัมร่วงครั้งแรกจอแตกเรย555+ แระมาเป็นช่วงสงกรานพ่อบอกว่าให้ปัยซ่อมตอนหมดเทศกาน
ไอ้โจมันเครียดรอม่ายไหวมันเรยกิงซะเยอะมั้งเหอ ๆ ,,,-*
ส่วนนังเฟิร์นเปงบ้ารายมะรุยุดีๆ ก่ะชวนกิงเหล้าคงน่าจาทะเลาะกะแฟนเค้ามั้ง
ยัยเนี่ย[เฟิร์น]<-----คอโครตแข็งเรย- -ไอ้โจยังคออ่อนก่าอีก
ไอ้โจกินทีมันหน้าก่ะแดงแระแต่มันไม่เมานะแต่ไม่รุเปงไรถึงแดง
ส่วนเจนก่ะกิงไปงั้นมันชวนปาชด...<ครายหว่า?ม่ายบอกอิอิ>....ไม่รุนะปาชดดัยไง
นั่งกิงเหล้าซะงั้นเหอ ๆ คนเราก็แปลกเครียดรายก่ะเหล้าๆๆ ร้องๆๆ เศร้าๆๆ
555+ มันก่ะเปงแบบนี้แระมั้งหุ ๆ
 
 
 
 
April 14 1:53 PM | Add a comment | Permalink | Blog it

lวันสงกรานแสนเซงl

 
 
 
 
 
 
 
วันเน้น่าเบื่อว่ะสงกรานแมร่งไม่มันเรยเห้ย !~
ไม่รุเปงเชี้ยรายว้า กุร้อนยังเจอคนแมร่งมาหาเรื่องอีกอิสัด
ร่านเองแระไม่เจียมตัวอีควายเอ้ย แมร่งกุก็เล่งน้ำกับเพื่อนกุผิดตรงหนายหรอว่ะ
แมร่งกุก็ไม่ได้ไปทัมหั้ยคัยเดือดร้อนนิหว่าแสรดแมร่งมาหาว่ากุปัยแย่งผัวมัน
ทั้งๆๆที่สงกรานก็สาดแมร่งทุกคนที่ผ่านใช่มั้ยกุแค่สาดแฟนมันแระมันผิดตรงไหนว่ะ
แมร่งมรึงก็อยู่กุก็เห็นเพื่อนกุไอ้แบงค์ไอ้เจฟมันสาดแมร่งกุก็เรยไปสาดแฟนมรึง
กลัวผัวมรึงเสียหน้ามาด้วกันโดนสาดคนเดียวกุไม่ได้โดนตัวแฟนมรึงซะหน่อยแสรด
โครตเบื่อว่ะเจอให้พวกแบบเนี้ยกุรำคาญแมร่งก็รุสงกรานมายังงี้ก็โครตเซง
แมร่งทัมยังกะกุจาหาผัวไม่ได้เรยมาหาเอาสงกรานอีควายเอ้ย
กุอ่ะก็มีแฟนยุแระพูดแระเสียอารมว่ะสัดกุก็อยากจะบรรยายไม่รุเปงเหี้ยไร
พูดแระแมร่งจี้ด สัดเอ้ยอย่าให้กุเจออีกนะมรึง
แม้อีควายกุก็นยึกแมร่งมันมากลับมรึงที่จิงก็ไม่ใช่เปงเพื่อนมรึงเท่านั้น
แหม่ทำมาเป็นพูดยุ่งไรกลับผัวกุ อีควายหาผัวไม่ได้มั้งเอาคนอื่นมาแอบอ้าง
กุเซงงงงงงงงงงงงงงงงงงง !!!!!!!!
เจอแบบนี้ซัก 2 คนกุจะไม่สาดน้ำใครอีกเรยเว้ย
กุไปร่อนให้เค้าสาดดีก่าอย่าให้กุเจอนะอีสัดเฮ้ยเหนื่อยแระพอๆๆ
ถ้ามรึงมาอ่านนะแมร่งให้รู้ตัวไว้ด้วยอิสัด ร.ร. เดียวกานแท้ๆ
 
กุไม่อยากเจอหน้ามรึงเรยม๋ากุยังหน้ารักก่ามรึงอีกมั้ง
ถ้ามรึงยังทัมนิสัยยังงี้
 
/ ++++++++ เซง +++++++

 

April 13 3:13 PM | Add a comment | Permalink | Blog it

.

 
 
เจ้าแมลงปอ น้อย



มีเมืองเล็กๆ ที่สวยและสงบสุขเมืองหนึ่ง มีคู่รัก
คู่หนึ่งที่รักกันมาก ทุกวันพวกเขาจะพากันไป ดู ชม พระอาทิตย์ขึ้นที่ชาย
หาด และไปส่งพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าที่ชายหาดตอนโพล้เพล้ ทุกคนที่เคยพวกเขาพบเจอ
จะ
    มองด้วยสายตาอิจฉาในความรักของคนคู่นี้เสมอ..

แต่แล้ววันหนึ่งเกิดอุบัติเหตุรถชนขึ้น หญิงสาวผู้โชค
ร้ายได้รับบาดเจ็บสาหัส เธอนอนเงียบๆ อยู่บนเตียงของโรงพยาบาล วันแล้ววันเล่า
คืนแล้วคืนเล่า เธอก็ยังคงไม่ฟื้นคืนมา

ตอนกลางวัน ชายหนุ่มจะมาเฝ้าอยู่ที่หน้าเตียง
ร้องเรียกคนรักของเขาเสมอ ทั้งๆ ที่เธอไม่ตอบสนองใดๆ เลย
ตกกลางคืน ชายหนุ่มจะไปสวดภาวนาอ้อนวอนต่อพระ
ผู้เป็นเจ้าที่โบสถ์นอกเมือง เขาร้องไห้จนน้ำตาเหือดแห้ง ไม่มีจะไหลออกมาอีก
แล้ว

ผ่านไป 1 เดือน ..... หญิงสาวยังคงหลับใหลไม่
ฟื้นเหมือนเดิม ส่วนชายหนุ่มก็ดูจะซูบเซียวขึ้นทุกวัน แต่ก็ยังคงสวดอ้อนวอน
ต่อ
    พระผู้เป็นเจ้าอยู่เสมอไม่หยุดแต่แล้ววันหนึ่ง พระผู้เจ้าก็เกิดเห็นใจในรัก
ของ
    ชายหนุ่ม และตกลงที่จะ(ประทาน)พรให้แก่เข า พระผู้เป็นเจ้าได้ถามชายหนุ่ม
ว่า

“เจ้ายอมที่จะแลกพรนี้ด้วยชีวิตของเจ้าไหม” ชาย
หนุ่มตอบโดยไม่ลังเลว่า “ ผมยอมครับ”
พระผู้เป็นเจ้าพูดว่า “งั้นดีฉันจะให้คนรักของเจ้า
ฟื้นขึ้นมา แต่เจ้าต้องแลกกับการกลายเป็นแมลงปอเป็นเวลา 3 ปี เจ้าจะตกลงยอม
ไหม” ชายหนุ่มได้ฟังดังนั้น แต่ก็ยังคงยืนยันคำตอบเดิม “ผมยอมครับ”
ฟ้าสางแล้ว ...
ชายหนุ่มได้กลายเป็นแมลงปอสวยงามตัวหนึ่ง เขาบอกลาพระ
ผู้เป็นเจ้าแล้วรีบบินกลับไปที่โรงพยาบาล หญิงสาวฟื้นขึ้นมาแล้วจริงๆ มีนาย
แพทย์หนุ่มยืนอยู่ข้างๆ เธอ คุยเรื่องอะไรกันสักอย่างหนึ่ง แต่ช่างเสียดายที่
เขาไม่สามารถที่จะได้ยิน..

หลายวันผ่านไป ..... หญิงสาวแข็งแรงพอที่จะออกจากโรง
พยาบาลได้แล้ว แต่เธอดูไม่มีความสุขเลย เธอออกตระเวนหาข่าวคราวของชายหนุ่ม
แต่
    ไม่มีใครรู้เลยว่าชายหนุ่มหายไปอยู่ที่ไหน หญิงสาวยังไม่ละความพยายามที่จะตาม
หา
    ชายคนรักของเธอ ชายหนุ่มซึ่งอยู่ในร่างของเจ้าแมลงปอได้(แต่)บินวนเวียนอยู่
รอบ
    ตัวหญิงสาวไม่ห่าง

(ทว่า)เขาไม่สามารถที่ส่งเสียง ไม่สามารถโอบกอด(เธอ)
เขาทำได้แค่เพียงเฝ้ามองดูหญิงสาวไม่ให้คาดสายตาเท่านั้น

ฤดูร้อนผ่านไปแล้ว ..... ลมฤดูใบไม้ร่วงพัด
ใบไม้ปลิวร่วงหล่นจากต้นไม้ใหญ่ เจ้าแมลงปอจำต้องจากที่นี่ไปแล้ว นี่เป็น
ครั้ง
    สุดท้ายที่เขาจะได้บินมาเกาะที่บ่าของหญิงสาว เขาอยากใช้ปีกของเขาลูบใบหน้า
ของ
    หญิงสาว อยากใช้ปากเล็กๆ จูบที่หน้าผาก แต่อย่างไรก็ดีร่างเล็กบอบบางในคราบ
ของ
    แมลงปอ ก็ไม่สามารถเรียกร้องความสนใจจากหญิงสาวได้

แค่พริบตา ฤดูใบไม้ผลิก็มาเยือน เจ้าแมลงปอรีบบินกลับ
มาหาคนรักของเขา เพื่อจะพบว่าร่างอันคุ้นตานั้น บัดนี้ได้ยืนเคียงคู่อยู่กับ
ชาย
    รูปร่างสันทัดคนหนึ่ง ภาพๆ นั้นทำให้เจ้าแมลงปอเกือบจะบินตกลงมาจากอากาศเลยที
เดียว

ชาวบ้านต่างกล่าวขานถึงเรื่องอุบัติเหตุที่ทำให้หญิง
สาวได้รับบาดเจ็บสาหัส ทำให้ได้พบกับแพทย์หนุ่มที่น่ารัก และ ใจดี คนนั้น และ
ยังกล่าวถึงความรักของคนทั้งคู่ที่เหมือนถูกกำหนดมาอย่างไรอย่างนั้น แน่
นอนพวก
    เขายังคงพูดถึงหญิงสาวที่สดใสร่าเริงขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากมายนัก เจ้าแมลงปอ
รู้สึกเจ็บปวดยิ่งนัก

หลังจากนั้นไม่กี่วัน .... แมลงปอเห็นแพทย์
หนุ่มผู้นั้นพาคนรักของตนไปชายทะเลเพื่อดูพระอาทิตย์ขึ้น พลบค่ำก็อยู่(ที่)
ชาย
    หาดเพื่อดูพระอาทิตย์ตก

สำหรับเขาแล้ว นอกจากบินมาเกาะที่บ่าของหญิงสาวแล้ว
เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย หน้าร้อนของปีนี้ช่างยาวนานนัก เจ้าแมลงปอบินต่ำลงๆ
ทุกวันด้วยความรู้สึกที่เจ็บปวด เขาไม่มีเรี่ยวแรงเพียงพอที่จะบินเข้าใกล้
หญิง
    อันเป็นที่รัก ท่าทางการพูดคุยกันอย่างสนิทสนมของคนทั้งคู่ เสียงหัวเราะอย่าง
มี
    ความสุขของทั้งคู่ ทำให้เขารู้สึกโดดเดี่ยวยิ่งนัก

ย่างเข้าฤดูร้อนของปีที่ 3 เจ้าแมลงปอไม่ค่อยไป
เฝ้าดูคนรักของเขาแล้ว บ่าของเธอบัดนี้ถูกโอบกอดด้วยมือของแพทย์หนุ่ม ใบหน้า
ถูก
    ประทับจูบอย่างเบาๆ จากเขาผู้นั้น ดูท่าทางแล้วไม่มีทางเลยที่หญิงสาวจะมีเวลา
ที่จะไปคิดถึงแมลงปอที่เจ็บปวดตัวหนึ่ง ยิ่งไม่มีทางที่จะไปคิดถึงอดีตสิ่งที่
ผ่านไป

วันครบรอบปีที่ 3 ที่พระผู้เป็นกำหนดไว้ใกล้มาถึงแล้ว
คนรักของเจ้าแมลงปอกับนายแพทย์หนุ่มได้จัดพิธีแต่งงานขึ้นในวันสุดท้ายนั้นเอง
เจ้าแมลงปอค่อยๆ บินเข้าไปในโบสถ์ และไปเกาะที่บ่าของพระผู้เป็นเจ้า เขาได้
ยิน
    เสียงของคนรักที่ดังมาจากข้างล่างตอบรับคำสาบานของพระผู้เป็นเจ้าว่า “ฉันยอม
รับ” เขาเห็นแพทย์หนุ่มคนนั้นสวมแหวนให้คนรักของเขา ตามด้วยจุมพิตที่แสน
หวานของคนทั้งคู่

เจ้าแมลงปอปล่อยให้น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลออกมา พระ
ผู้เป็นเจ้าถามแมลงปอว่า “เจ้ารู้สึกเสียใจไหม” เจ้าแมลงปอเช็ดน้ำตาแล้ว
ตอบว่า “เปล่า” พระผู้เป็นเจ้าถอนหายใจแล้วพูดต่อว่า “งั้นพรุ่งนี้เจ้าก็ได้
กลับเป็นเจ้าคนเดิมแล้ว”
     
เจ้าแมลงปอส่ายหน้าอย่างช้าๆ ก่อนตอบว่า “ขอผมเป็น
แมลงปออย่างนี้ไปตลอดชีวิตเถอะครับ” บางบุพเพ(ชะตา) ถูกกำหนดมาเพื่อที่ต้อง
สูญเสียไป บางบุพเพ ตอนจบไม่ได้สวยงามอย่างที่คิด รักคน ๆ หนึ่ง ไม่จำเป็น
ต้อง
    ได้รับรักตอบ แต่ เมื่อได้รับรักจากใครคนหนึ่งเราต้องดูแลรักษามันไว้อย่าง
ดี

April 05 4:54 PM | Add a comment | Read comments (3) | Permalink | Blog it
 

●﹏☉เเง้คิด●﹏☉

Windows Media Player

Photos
JAneMÕиkε¥juиg  
Photo 1 of 17